Monday, December 11, 2006
posted by liliputaner at 7:41 AM




Έχεις καταφέρει, μετά από περίπου ένα χρόνο, να μην τον σκέφτεσαι κάθε μέρα, να μην ρίχνεις κλεφτές ματιές σε εκείνες τις φωτογραφίες που είχες αποθηκεύσει σε εκείνο τον φάκελο με την ονομασία Scheißmann (η κατινιά στο μεγαλείο της, αλλά τι περιμένατε από ένα πληγωμένο κοριτσάκι;), σταμάτησες να αναζητάς την ανάσα του στο σώμα σου, σταμάτησες να στέλνεις mail, άλλαξες όλη τη λίστα των τηλεφωνικών επαφών σου, σταμάτησες να ταυτίζεσαι πλέον με κάθε τραγούδι πόνου και καημού (τι μαρτύριο και αυτό πια!), άσε που έχεις σταματήσει να φοράς τα μακό μπλουζάκια του, είσαι σε καλό δρόμο…

Έχεις ξεκινήσει τις διατροφές σου, τα γυμναστήρια σου, έχεις επαναπροσδιορίσει στόχους και ιδανικά, έχεις κάνει τους απολογισμούς σου και ισολογισμούς σου (κάτι σαν τον Αλογοσκούφη, λίγο πριν την ώρα του προϋπολογισμού), ψάχνεις για δουλειά, προχωράς με το διδακτορικό σου, είσαι θετική στο να γνωρίζεις καινούργια άτομα, που και που φλερτάρεις και γενικά έχεις δώσει τις δικές σου μάχες για να προχωρήσεις μπροστά. Έχεις αρχίσει να ξαναγίνεσαι εκείνο το χαρούμενο και ανέμελο παιδί που πάντα ήξερε να χαμογελά με μπρίο και νάζι. Γενικά είσαι καλά (είμαι η Liliputanerin και είμαι καλά, το λένε όλοι)!

Και ξαφνικά συναντάς κοινούς γνωστούς-αγνώστους (πάντα έτοιμοι να σου φέρουν μια μολότοφ στο κεφάλι), οι οποίοι σπεύδουν να σε ενημερώσουν για την καινούργια σχέση του. Δεν θυμώνεις, δεν χαίρεσαι, δεν λυπάσαι, δεν κλαις, δεν γελάς, δεν αισθάνεσαι τίποτα, απλά μένεις αμήχανη για λίγα λεπτά, ο χρόνος σταματάει, όλα γύρω σου συνεχίζουν να κινούνται και εσύ ακίνητη, αμίλητη και ανέκφραστη βλέπεις την εικόνα μπροστά σου. Δεν υπάρχει κακία, μίσος, θυμός, ζήλεια, παράπονο, έρωτας, αγάπη, πόνος, λύπη, θλίψη υπάρχει μόνο το τέλειο τίποτα…Φευγαλέα σκέφτεσαι να πάρεις το πρώτο αεροπλάνο και να πας να τον δεις. Γιατί; Είσαι σίγουρη πως ο ρόλος της Lady Angie –ξέρετε «και θέλω να’ρθω να σ’αρπάξω από την άλλη να τη ρωτήσω με τα μάτια βουρκωμένα με ποιο δικαίωμα σε πήρε από εμένα και ποια ποια θυσία θυσία έχει κάνει αυτή για σσσσένα»- δεν σου πάει, ούτε είναι αυτός είναι ο σκοπός σου και ούτε η λύση. Αλλά κάπως είσαι και δεν μπορείς να το εξηγήσεις…μάλλον γιατί δεν είχες το κατάλληλο χαρτί και έτσι απλά πήγες για λίγο πάσο…

 
15 Comments:


At 8:21 AM, Blogger demonia

Γι`αυτό κρατάμε πάντα έναν άσο στο μανίκι...;)

 

At 8:46 AM, Blogger Flubberwinkle

Είσαι σε καλό δρόμο. Ο χρόνος σ' έχει σχεδόν γιατρέψει. Αυτός προχώρησε, σειρά σου τώρα.
Αγκαλίτσες μικρούλι μου.

υ.γ. Η demonia -εάν και μικρή- είναι πολύ σοφή.
;-)

 

At 10:47 AM, Blogger liliputaner

@demonia: γεια σου μικρό μου!όντως πολύ σοφά τα λόγια σου, αλλά δυστυχώς μετά από πέντε χρόνια έπαιζα με όλα τα χαρτιά ανοιχτά, ούτε έναν άσο σε ένα μανίκι, εστω σε ένα μπατζάκι η χαζή!!!:-)

@flubberwinke:είμαι σε καλό δρόμο,η μεγάλη ανηφόρα πέρασε...πολλά φιλάκια!!!:-)

 

At 6:14 AM, Blogger Attalanti

Καλύτερα να πηγαίνεις πάσο, παρά ν' ακουμπάς τα ρέστα στο τραπέζι. Πας για καλύτερα μικρή μου. φιλί!

 

At 10:05 AM, Blogger highfidelityshow

Να χαμογελάς...

 

At 5:57 AM, Blogger liliputaner

@attalanti: Συμφωνώ απόλυτα!Πολλά φιλάκια :-)

@highfidelityshow:Κάθε μέρα που περνάει χαμογελάω όλο και περισσότερο...:-))Τα φιλιά μου!

5:47 AM

 

At 12:11 PM, Blogger θέλω να φύγω από εδώ....

Καλύτερα να πας πάσο παρά να ακολουθήσεις το γνωστο άσμα.Δεν χρειάζεται εφόσον ο άλλος προχωράει να προσπαθήσεις να τον φέρεις πίσω, οτι έγινε στο παρελθόν θα επαναληφθεί και με πολύ χειρότερο τρόπο.Το έχω πάθει και εγώ!!!!

 

At 1:05 AM, Blogger sketo_katharma

....για ξεκόλα τελείως λέμε!!!!!
....άντε μπράβο....άντε ε???
;-))))

 

At 2:23 AM, Blogger liliputaner

@θέλω να φύγω από εδώ: γεια σου!δεν τίθεται θέμα να φέρεις κάτι πίσω...σε καμία περίπτωση!απλά ενώ ξέρεις πως κάποια στιγμή κάποιος θα κάνει την αρχή και θα προχωρήσει, όταν έρχεται αυτή εσύ κάπου κομπλάρεις εώ ο άλλος άνετα προχωρά.

@sketo_katharma:καλως το παιδί!πάλι άλλαξες nick?είμαι πολύ καλύτερα, αλλά ξέρεις κάπως ένιωσα μόλις το άκουσα (κακώς το ξέρω).By the way, σου χρωστάω καφεδάκι, δεν σε ξέχασα ε!!!Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου :-)

 

At 8:58 AM, Blogger gelial

πικρα!

 

At 1:31 PM, Blogger liliputaner

Kύριε gelial μου, πάει πέρασε,μετά το πένθος θα έρθει και για εμένα ο έρως!!!:-)

 

At 6:20 PM, Blogger Jason

Χε...
Είσαι όντως σε καλό δρόμο όμως!
Τα γράφεις ωραία, πάντως - πρέπει να στο έχω ξαναπεί ε;

 

At 5:17 AM, Blogger liliputaner

@jason: Είμαι καλά, περνάω μια χαρά!!!Τώρα που το σκέφτομαι πιο χαλαρά, θα είχε πάρα πολύ γέλιο να κάνω μια surreal guest εμφάνιση στο χώρο εργασίας του!!χα,χα!!!Τώρα για το συγγραφικό ταλέντο it runs into the family (ξέρεις εσύ από blogoμανούλα, μέχρι και τον έρωτα της όλοι καλά τα γράφουμε!!!):-) Τα φιλιά μου!

 

At 6:28 PM, Blogger nyctolouloudo

ξέχνα τον....
ραγισμένο γυαλί δεν ξανακολλάει!
εξ άλλου κάθε καινούργιο είναι και πιο όμορφο!

 

At 7:45 AM, Blogger liliputaner

@μεθυσμένα χρώματα: όντως άμα το γυαλί σπάσει άλλαξε τζαμαρία και απέφυγε τις μικροεπιδιορθώσεις!